۲۲:۱۸۰۷
فروردين
همه می گفتند: چقدر چشمانت شبیه اوست!
اما من می گویم ای کاش نگاهم مثل او باشد!
شهیدی را می گویم که آبروی ماست...
و امـا اولیـن گـلی که در راه رهبـر پـرپـر شـد...
ایـن بـار امـان از دل علـی...
پشت پا زد به همه لقبها و پیشوندها!
مهندس!
دکتر!
خلبان!
سرهنگ!
و....
تا لایق پیشوند "شهید" شد...
پی نوشت:
پاسدارسپاه قدس!
شهید مهدی فطرس!
اول اسفند پرکشیـد تا بهشت!
تا اخلاص نباشد، قلمی روی کاغذ نمی لغزد...
پ ن:چون قلم اندر نوشتن میشتافت / چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت
برای رسیدن به دور دست ها!
برای رسیدن به آینده باید...
از گذشته ها گذشت و حال را دریافت...!